Przepisy dotyczące automatycznych wag przenośnikowych
Na podstawie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
2004/22/WE z dnia 31 marca 2004 r.
w sprawie przyrządów pomiarowych
Waga przenośnikowa - waga automatyczna, która wyznacza masę produktu luzem znajdującego się na przenośniku taśmowym, bez rozdzielania go i przerywania ruchu taśmy.
1. Klasy dokładności
Wagi dzielą się na trzy klasy dokładności oznaczone: 0,5; 1; 2.
2. Zakres pomiarowy
2.1. Producent powinien podać zakres pomiarowy, stosunek między minimalny ładunkiem netto na urządzeniu wagowym i maksymalnym obciążeniem, oraz minimalny ładunek sumowany.
2.2. Minimalny ładunek sumowany Σmin nie powinien być mniejszy niż:
800 d dla klasy 0,5,
400 d dla klasy 1,
200 d dla klasy 2.
Gdzie d jest działką sumowania głównego urządzenia sumującego.
3. Błędy dopuszczalne - tabela 1
| Klasa dokładności | Błędy dopuszczalne podczas eksploatacji |
Błędy dopuszczalne |
| 0,5 | 0,5 % | 0,25 % |
| 1 | 1 % | 0,5 % |
| 2 | 2 % | 1 % |
4. Prędkość przesuwu taśmy
Prędkość przesuwu taśmy powinna być podana przez producenta. Dla przenośników o stałej prędkości przesuwu taśmy i przenośników o zmiennej prędkości taśmy nastawianej ręcznie, prędkość nie powinna zmieniać się więcej niż o 5% wartości nominalnej. Ładunek nie powinien mieć innej prędkości niż taśma.
5. Główne urządzenie sumujące
Nie powinno być możliwe wyzerowanie głównego urządzenia sumującego.
6. Błędy wskazań podczas oddziaływania czynników wpływających i zaburzeń elektromagnetycznych
6.1. Błędy graniczne dopuszczalne (MPE) spowodowane czynnikami wpływającymi dla ładunku nie mniejszego niż Σmin, powinny wynosić 0,7 właściwej wartości podanej w tabeli 1, zaokrąglone do najbliższej wartości działki sumowania (d).
6.2. Odchylenie znaczące spowodowane zaburzeniem powinno wynosić 0,7 odpowiednich wartości podanych w tabeli 1, dla ładunku równego Σmin dla wyznaczonej klasy wagi taśmowej zaokrąglone w górę do najbliższej wartości działki sumowania (d).